Askere alınana kadar idealist bir Cumhuriyet öğretmeni olarak yetişmişti Mustafa Fehmi. Ancak Cumhuriyet'e olan bağlılığını bir öğretmen olarak değil, bir subay olarak sergilemek zorunda bırakmıştı tarih onu. Talim yapmak için hazırlanan askerleri denetleyen bir asteğmenken, silahlı bir ayaklanma girişimini bastırmak için göreve koşan bir komutan olarak bulmuştu kendini. O gün, istiklal ve cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düştüğünde, vazifeye atılmak için, içinde bulunduğu vaziyetin imkan ve şeraitini düşünmemişti. Böylelikle Ata'nın gençliğe verdiği görevi, o görev henüz verilmeden birkaç yıl önce yerine getirmişti Asteğmen Kubilay. Kan dökülmesini istememişti, askerlerden önce tek başına çıkmıştı gerici grubun karşısına. Kim olurlarsa olsunlar konuşmaya çalıştı onlarla. Ancak karşısında hiçbir şeyi anlayacak durumda olmayan, kendini hurafelere şartlandırmış, hatta esrar çekip kendinden geçmiş bir topluluk buldu. Taşıdığı devrim heyecanını, güzel günlere ulaşma azmini asla hissedemeyecek insanlar tarafından katledildi oracıkta. Cumhuriyet nesilleri yetiştirme heveslisi genç bir öğretmenin hayalleri, devrimi korumakla yükümlü bir asteğmen olarak son buldu.
Üzerinden kaç yıl geçerse geçsin, Menemen olayı ülkemizde irticanın en sıcak örneğidir. Fakat unutulmaması gereken bir şey var ki; kendini mehdi ilan edenler, dini kullanarak kendine çıkar sağlayanlar, insanları 70 bin kişilik hilafet ordusu kurmakla korkutanlar sadece Menemen olayının aktörleri değillerdir. Bu olaya karışan ve onlara bu zemini hazırlayan insanlar hep var olacaklar. Dini her zaman çıkarları için kullanmaya çalışacaklar, kendilerine engel olan namuslu insanları namussuzca harcayacaklar, asla içlerine sindiremedikleri cumhuriyetin değerlerine saldıracaklar. Ancak her nerede gözü dönmüş bİr Dervİş Mehmet ortaya çIkarsa, karşIsInda her zaman bİr devrİm şehİdİ asteĞmen Kubİlay olacak!